O islamskiej doktrynie Takiji.

Po polsku

-ISLAM TO BOMBA ZEGAROWA PRZECIW CHRZEŚCIJANOM -

islamRozważmy koncept kłamstwa. Według szarii, podstęp (lub oszustwo), nie tylko jest dozwolone w pewnych sytuacjach, ale czasem jest nakazane. Na przykład, w odróżnieniu od wczesnej chrześcijańskiej tradycji, muzułmanie, którzy muszą wybrać miedzy odrzuceniem islamu, a śmiercią, nie tylko mogą kłamać udając, że zostali apostatami, wielu prawników orzekło, że zgodnie z Koranem 4:29 muzułmanom nakazuje się kłamać. Wiele z tego obraca się wokół kluczowej doktryny “takija”, którą często się eufemistycznie nazywa “religijnym maskowaniem”, pomimo tego, iż w rzeczywistości po prostu dotyczy “muzułmańskiego oszustwa/podstępu vis-a-vis niewiernych”. Według autorytatywnego arabskiego tekstu “Al Takija fi Al Islam”  Takija [podstęp] ma fundamentalne znaczenie w islamie. Praktycznie każdy odłam islamu zgadza się co do tego i to praktykuje. Możemy pójść nawet dalej, twierdząc że praktyka takiji należy do głównego nurtu w islamie, stwierdzając że tych kilka odłamów (sekt), które nie praktykują takiji odbijają się od głównego nurtu… Takija jest bardzo popularna w islamskiej polityce, szczególnie w dzisiejszych czasach.

Niektórzy mylnie sądzą, że takija jest wyłącznie doktryną szyitów: jako grupa mniejszościowa rozrzucona między tradycyjnymi wrogami, liczniejszymi sunitami, szi’ia mają historycznie więcej powodów do udawania. Jak na ironię, sunnici mieszkający dzisiaj na zachodzie znaleźli się w podobnej sytuacji, ponieważ oni są teraz mniejszością otoczoną przez ich historycznych wrogów, niewiernych chrześcijan.

Główny werset Koranu sankcjonujący stosowanie podstępu wobec nie-muzułmanów brzmi “Niech wierzący nie biorą sobie za przyjaciół niewiernych, z pominięciem wiernych! A kto tak uczyni, ten nie ma nic wspólnego z Bogiem, chyba że obawiacie się z ich strony jakiegoś niebezpieczeństwa.” (3:28, do innych wersetów wspomnianych przez ulema na poparcie takiji włącza się 2:173, 2:185, 4:29, 16:106, 22:78, 40:28).

Słynny tafsir (egzegeza czyli komentarze do Koranu) al Tabariego jest standardowym i autorytatywnym wydaniem encyklopedycznym, słynnym w całym świecie muzułmańskim. O wersecie 3:28 al Tabari pisze:

Jeżeli wy [muzułmanie] jesteście pod ich [niewiernych] rządami, boicie się o siebie, zachowujcie się lojalnie do nich w mowie, jednak w tym samym czasie żywicie [do nich] wewnętrzną wrogość”..Allah zabronił wyznawcom przyjaźnić się lub być w bliskich stosunkach z niewiernymi zamiast z wiernymi - za wyłączeniem przypadków kiedy niewierni stoją wyżej od nich [wiernych] u władzy. W tym wypadku można zachowywać się przyjacielsko wobec nich.”

Ibn Kathir (zm. 1373, ustępujący autorytetem jedynie Tabariemu) pisze o 3:28:

“Ktokolwiek, w jakimkolwiek czasie lub miejscu boi się ich [niewiernych] zła, może się bronić, zachowując się na pokaz. Jako dowód tego cytuje bliskiego towarzysza Mohameda Abu Darda który powiedział “uśmiechajmy się do niektórych ludzi [nie-muzułmanów], kiedy nasze serca ich przeklinają? inny towarzysz, al-Hassan, powiedział “takija jest dopuszczalna, aż do Dnia Sądu Ostatecznego [czyli zawsze].

Inni znani ulema, tacy jak al Kurtubi, al Razi, i al Arabi rozciągnęli takiję na postępki. Inaczej mówiąc, muzułmanie mogą zachowywać się jak niewierni - włączając pokłony, modły i oddawanie czci bożkom i krzyżom, dawanie fałszywych zeznań, a nawet pokazanie słabych stron innych muzułmanów niewiernym wrogom - wszystko, za wyjątkiem zabicia innego muzułmanina.

Czy może dlatego amerykański sierżant, muzułmanin, Hasan Akbar zaatakował i zabił swoich towarzyszy broni w Iraku w 2003 roku? Czy może jego pozór lojalności ostatecznie został przyparty do muru, kiedy uświadomił sobie, że muzułmanie mogą zginąć z jego ręki?

Napisał w swoim pamiętniku “Może jeszcze nie zabiłem muzułmanina, ale przebywanie w armii to to samo. Może niedługo będę musiał wybrać kogo zabić”

Źródło: http://www.apostol.pl/forum/viewtopic.php?f=24&t=3096&start=40

Icons by N.Design Studio. Designed By Ben Swift. Powered by WordPress
RSS Zaloguj