Zdjęcia monasterskie z 2019 roku - CZĘŚĆ DRUGA

Po polsku, Polecane

BÓG PATRZY, CZAS UCIEKA. ŚMIERĆ GONI, WIECZNOŚĆ CZEKA!

151

——————————————————

97

97: Matuszka mówiła: - „Tam, gdzie jest świętość, tam również lezie wróg duszy ludzkiej”. Matuszka przepowiadała, że nadejdą takie czasy, kiedy, tak samo jak po rewolucji lutowej, zaczną zapędzać chrześcijan do więzień, obozów i topić ich w morzu.

98

98: „Wszystko mogę w Bogu, Który mnie umacnia. Dzieci, nie bójcie się niczego, nie trzeba bać się tego, co będzie, albo może być, albo nawet powinno się wydarzyć zgodnie z proroctwami ludzi Bożych. Bóg jest potężniejszy od wszystkich i od wszystkiego, On pomoże w cierpieniach, da siłę, aby wycierpieć, a kiedy trzeba upokorzy, bylebyśmy tylko byli posłuszni Jego świętej woli. Proście naszą gorliwą Wstawienniczkę Bogurodzicę, a Ona nie opuści was”.

99

99: W wyżej przytoczonych proroctwach wyraźnie widać, że zbliżamy się do apokaliptycznego końca, ale zanim on nastanie, naszym obowiązkiem jest jest budować Królestwo Boże na ziemi, w sobie samych i wokół nas. Przykładem niech będzie budowa tej maleńkiej kapliczki, poświęconej Przenajświętszej Bogurodzicy.

100

100: Wszystko co czynimy, mamy czynić w naszym życiu na chwałę Bożą.

101

101: „Nadejdą takie czasy, kiedy Rosję zaczną rozdzierać na części. Najpierw ją podzielą, a potem zaczną grabić jej bogactwa. Zachód wszelkimi możliwymi środkami będzie działał w kierunku zniszczenia Rosji i na jakiś czas odda wschodnią część Rosji Chinom. Daleki Wschód będą przejmować Japończycy, a Syberię – Chińczycy, którzy zaczną przesiedlać się do Rosji, żenić się z Rosjankami, a na koniec, podstępem i przewrotnością zajmą terytorium Syberii do Uralu. Natomiast kiedy Chiny będą chciały pójść dalej, Zachód sprzeciwi się temu i nie pozwoli na to”. - święty Serafin Wyricki

102

102: „Kiedy Wschód umocni się, wszędzie zapanuje niepewność. Chińczycy mają przewagę ilościową, ale nie tylko – w ich kraju pracują trzeźwi i pracowici ludzie, a u nas w Rosji takie pijaństwo …” święty Serafin Wyricki

103

103: „Wiele państw uderzy na Rosję, ale ona wytrwa, tracąc jednak większą część swoich ziem. Ta wojna, o której mówi Pismo Święte i prorocy, będzie przyczyną zjednoczenia całej ludzkości. Ludzie zrozumieją, że nie da rady tak dalej żyć, bowiem w ten sposób cała przyroda zginie i dlatego wybiorą jeden rząd - będzie to na krótko przed ukoronowaniem antychrysta. Potem dojdzie do prześladowania chrześcijan.” „Jerozolima zostanie stolicą Izraela, a z czasem stanie się stolicą całego świata.” święty Serafin Wyricki

104

104: Święta Pelagia Riazańska mówiła, że całe zło, które skupi się w Rosji, zetrą Chińczycy. Gorzko płakała nad Rosją: nad tym, co z nią będzie, jakie dotkną ją nieszczęścia!

106

105:  „Dzieci, miałam sen. Będzie wojna”. Boże, już czternastolatków powołają pod broń, nieletnich wyślą na front. W domu zostaną dzieci i starcy. Żołnierze będą chodzić po domach, wszystkich brać pod broń i gnać na wojnę. Ci, którzy będą mieli broń, będą zajmować się grabieżami i rozbojem, a ziemia będzie usiana trupami. Dzieci moje, jakże mi was żal!” - wielokrotnie powtarzała Matuszka Nila.

107

106: Najbardziej ze wszystkich świętych Matuszka kochała świętego Apostoła i Ewangelistę Jana Teologa. Mówiła, że święty Jan kocha Rosję i przyjdzie do nas w czasach antychrysta. Jednemu ze swoich duchowych dzieci Matuszka dała taką oto modlitwę:

Boże, niech się wypełnia wola Twoja na mnie grzesznym na wszystkich drogach mojego życia, pomóż mi pozostać wiernym Tobie aż do końca. Przenajświętsza Bogurodzico, wybaw mnie grzesznego. Święty Apostole Janie Teologu, bądź moim przewodnikiem, wstawiaj się z mną i módl się za mnie do Boga i do Przeczystej Jego Matki. Amen!”.

108

107: A oto co mówi nam święty Apostoł Jakub - „Za pełną radość poczytujcie to sobie, bracia moi, ilekroć spadają na was różne doświadczenia. Wiedzcie, że to, co wystawia waszą wiarę na próbę, rodzi wytrwałość. Wytrwałość zaś winna być dziełem doskonałym, abyście byli doskonali, nienaganni, w niczym nie wykazując braków.” (Jak. 1. 1-2)

109

108: „Jeśli zaś komuś z was brakuje mądrości, niech prosi o nią Boga, który daje wszystkim chętnie i nie wymawiając; a na pewno ją otrzyma. Niech zaś prosi z wiarą, a nie wątpi o niczym! Kto bowiem żywi wątpliwości, podobny jest do fali morskiej wzbudzonej wiatrem i miotanej to tu, to tam.”  (Jak. 1. 5-6)

110

109: „Błogosławiony mąż, który wytrwa w pokusie, gdy bowiem zostanie poddany próbie, otrzyma wieniec życia, obiecany przez Pana tym, którzy Go miłują. Kto doznaje pokusy, niech nie mówi, że Bóg go kusi. Bóg bowiem ani nie podlega pokusie ku złemu, ani też nikogo nie kusi. To własna pożądliwość wystawia każdego na pokusę i nęci. Następnie pożądliwość, gdy pocznie, rodzi grzech, a skoro grzech dojrzeje, przynosi śmierć. Nie dajcie się zwodzić, bracia moi umiłowani!” (Jak. 1. 12-16)

111

110:  „Wiedzcie, bracia moi umiłowani: każdy człowiek winien być chętny do słuchania, nieskory do mówienia, nieskory do gniewu. Gniew bowiem męża nie wykonuje sprawiedliwości Bożej. Odrzućcie przeto wszystko, co nieczyste, oraz cały bezmiar zła, a przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo, które ma moc zbawić dusze wasze.” (Jak. 1. 19-21)

112

111:  „Wprowadzajcie zaś słowo w czyn, a nie bądźcie tylko słuchaczami oszukującymi samych siebie. Jeżeli bowiem ktoś przysłuchuje się tylko słowu, a nie wypełnia go, podobny jest do człowieka oglądającego w lustrze swe naturalne odbicie.”  (Jak. 1. 22-23)

113

112: „Jeżeli ktoś uważa się za człowieka religijnego, lecz łudząc serce swoje nie powściąga swego języka, to pobożność jego pozbawiona jest podstaw. Religijność czysta i bez skazy wobec Boga i Ojca wyraża się w opiece nad sierotami i wdowami w ich utrapieniach i w zachowaniu siebie samego nieskalanym od wpływów świata.” (Jak. 1. 26-27)

114

113: „Jaki z tego pożytek, bracia moi, skoro ktoś będzie utrzymywał, że wierzy, a nie będzie spełniał uczynków? Czy sama wiara zdoła go zbawić? Jeśli na przykład brat lub siostra nie mają odzienia lub brak im codziennego chleba, a ktoś z was powie im: «Idźcie w pokoju, ogrzejcie się i najedzcie do syta!» - a nie dacie im tego, czego koniecznie potrzebują dla ciała - to na co się to przyda? Tak też i wiara, jeśli nie byłaby połączona z uczynkami, martwa jest sama w sobie.” (Jak. 2. 14-17)

115

114: „Niech zbyt wielu z was nie uchodzi za nauczycieli, moi bracia, bo wiecie, iż tym bardziej surowy czeka nas sąd. Wszyscy bowiem często upadamy. Jeśli kto nie grzeszy mową, jest mężem doskonałym, zdolnym utrzymać w ryzach także całe ciało. Jeżeli przeto zakładamy koniom wędzidła do pysków, by nam były posłuszne, to kierujemy całym ich ciałem. Oto nawet okrętom, choć tak są potężne i tak silnymi wichrami miotane, niepozorny ster nadaje taki kierunek, jak odpowiada woli sternika.” (Jak. 3. 1-4)

116

115: „Oto mały ogień, a jak wielki las podpala. Tak i język jest ogniem, sferą nieprawości. Język jest wśród wszystkich naszych członków tym, co bezcześci całe ciało i sam trawiony ogniem piekielnym rozpala krąg życia.” (Jak. 3. 5-6)

117

116: „Wszystkie bowiem gatunki zwierząt i ptaków, gadów i stworzeń morskich można ujarzmić i rzeczywiście ujarzmiła je natura ludzka. Języka natomiast nikt z ludzi nie potrafi okiełznać, to zło niestateczne, pełne zabójczego jadu. Przy jego pomocy wielbimy Boga i Ojca i nim przeklinamy ludzi, stworzonych na podobieństwo Boże. Z tych samych ust wychodzi błogosławieństwo i przekleństwo.” (Jak. 3. 7-10)

118

117: „Kto spośród was jest mądry i rozsądny? Niech wykaże się w swoim nienagannym postępowaniu uczynkami dokonanymi z łagodnością właściwą mądrości! Natomiast jeżeli żywicie w sercach waszych gorzką zazdrość i skłonność do kłótni, to nie przechwalajcie się i nie sprzeciwiajcie się kłamstwem prawdzie! Nie na tym polega zstępująca z góry mądrość, ale mądrość ziemska, zmysłowa i szatańska. Gdzie bowiem zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek.” (Jak. 3. 13-16)

119

118: „Skąd się biorą wojny i skąd kłótnie między wami? Nie skądinąd, tylko z waszych żądz, które walczą w członkach waszych. Pożądacie, a nie macie, żywicie morderczą zazdrość, a nie możecie osiągnąć. Prowadzicie walki i kłótnie, a nic nie posiadacie, gdyż się nie modlicie. Modlicie się, a nie otrzymujecie, bo się źle modlicie.”  (Jak. 4. 1-3)

120

119: „Cudzołożnicy, czy nie wiecie, że przyjaźń ze światem jest nieprzyjaźnią z Bogiem? Jeżeli więc ktoś zamierzałby być przyjacielem świata, staje się nieprzyjacielem Boga.” (Jak. 4. 4)

121

120: Z uwagi na ogromny upał, jaki panował w czasie budowy, bywało, że bracia zdejmowali robocze pidriasniki. „Bracia, nie oczerniajcie jeden drugiego! Kto oczernia brata swego lub sądzi go, uwłacza Prawu i osądza Prawo. Skoro zaś sądzisz Prawo, jesteś nie wykonawcą Prawa, lecz sędzią. Jeden jest Prawodawca i Sędzia, w którego mocy jest zbawić lub potępić. A ty kimże jesteś, byś sądził bliźniego?” (Jak. 4. 11-12)

122

121: „Bóg sprzeciwia się pysznym, pokornym zaś daje łaskę. Bądźcie więc poddani Bogu, przeciwstawiajcie się natomiast diabłu, a ucieknie od was. Przystąpcie bliżej do Boga, to i On zbliży się do was. Oczyśćcie ręce, grzesznicy, uświęćcie serca, ludzie chwiejni !Uznajcie waszą nędzę, smućcie się i płaczcie! Śmiech wasz niech się obróci w smutek, a radość w przygnębienie! Uniżcie się przed Panem, a wywyższy was.” (Jak. 4. 6-10)

123

122: „Spotkało kogoś z was nieszczęście? Niech się modli! Jest ktoś radośnie usposobiony? Niech śpiewa hymny! Choruje ktoś wśród was? Niech sprowadzi kapłanów Kościoła, by się modlili nad nim i namaścili go olejem w imię Boże. A modlitwa pełna wiary będzie dla chorego ratunkiem i Bóg go podźwignie, a jeśliby popełnił grzechy, będą mu odpuszczone.” (Jak. 5. 13-15) Słowa te są biblijną podstawą dla siódmego Sakramentu, obecnie w Cerkwi, nazywanego najczęściej Soborowaniem.

124

123: „Wyznawajcie zatem sobie nawzajem grzechy, módlcie się jeden za drugiego, byście odzyskali zdrowie. Wielką moc posiada wytrwała modlitwa sprawiedliwego. Eliasz był człowiekiem podobnym do nas i modlił się usilnie, by deszcz nie padał, i nie padał deszcz na ziemię przez trzy lata i sześć miesięcy. I znów błagał, i niebiosa spuściły deszcz, a ziemia wydała swój plon.” (Jak. 5. 16-18)

125

124:  Bracia i Siostry, wielu z Was chorując, udaje się szukać pomocy u tzw. szeptuch, które jak wielu myśli - „modlą się” i przynoszą pomoc. Unikajcie ich jak ognia piekielnego, gdyż babki te jawnie lub w ukryciu, zajmują się różnego rodzaju czarami, a za „pomoc” jaką mogą ofiarować płaci się ogromną cenę. Ludzie korzystający z usług szeptuch, bywa, że są uleczeni, ale bardzo często w miejsce pierwszej choroby zaczyna się druga; w miejsce drugiej pojawia się jeszcze inna – trzecia itd. W każdym zaś wypadku, w zamian za zdrowie ciała, zaczynają się problemy duchowe: różnego rodzaju napaści demoniczne, problemy z modlitwą i wiarą, nieszczęścia, lęki, kłótnie i nienawiści, jakie wchodzą w całe rodziny zdawałoby się z nieznanego powodu. W najgorszych wypadkach dochodzi do opętań złymi duchami.

126

125: Pamiętajcie, że jedynym Dawcą zdrowia i szczęścia jest Bóg i bez Jego błogosławieństwa nie można być zdrowym. Dlatego w trudnych sytuacjach zaczynajcie od pokajania za grzechy i cierpliwej modlitwy, od poprawy swojego życia, a nie od bezmyślnego poddawania się kołduńskim praktykom babek, które już po pierwszych kilku modlitwach odmówionych na pokaz, zaczynają swoje diabelskie rytuały i mamrotanie zaklęć, jakich nie mogą na głos wypowiadać. Zamiast tego, proście o pomoc i modlitwę w cerkwiach i Monasterach, a za taką postawę Bóg każdemu może przywrócić zdrowie, czy to za sprawą lekarzy, czy nawet w cudowny sposób.

127

126: Święty Paweł Apostoł zwracając się do swojego ucznia Tymoteusza, opisał mu, jaka będzie kondycja duchowa ludzi żyjących w naszych – ostatnich czasach. Przeczytajcie i zobaczcie dookoła, na ile słowa też już się zrealizowały!

128

128: Rozpoczynamy malowanie dachu na cerkwi. Pomogą nam w tym pielgrzymi, którzy nie boją się ciężkiej pracy. Przed nałożeniem pierwszej warstwy farby, cały dach musi być oczyszczony z rdzy i zabrudzeń.

129

129: „Zaklinam cię wobec Boga i Chrystusa Jezusa, który będzie sądził żywych i umarłych, i na Jego pojawienie się, i na Jego królestwo: głoś naukę, nastawaj w porę, nie w porę, wykaż błąd, poucz, podnieś na duchu z całą cierpliwością, ilekroć nauczasz. Przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie ścierpią, ale będą sobie mnożyli nauczycieli - według własnych pożądań - ponieważ ich uszy świerzbią. Będą się odwracali od słuchania prawdy, a obrócą się ku zmyślonym opowiadaniom. Ty zaś czuwaj we wszystkim, znoś trudy, wykonaj dzieło ewangelisty, spełnij swe posługiwanie!” (2 tym. 4. 1-5)

130

130: „Dzień Sądu nie nadejdzie, dopóki nie przyjdzie najpierw odstępstwo i nie objawi się człowiek grzechu, syn zatracenia, który się sprzeciwia i wynosi ponad wszystko, co nazywa się Bogiem lub tym, co odbiera cześć, tak że zasiądzie w świątyni Boga dowodząc, że sam jest Bogiem. (…) Niech tylko Ten, co teraz powstrzymuje, ustąpi miejsca, wówczas ukaże się Niegodziwiec, którego Jezus Chrystus zgładzi tchnieniem swoich ust i wniwecz obróci samym objawieniem Swego przyjścia.” (2 Tes. 2. 3-8)

131

131: „Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia” (1 Kor 1. 18)

132

132: „Przeto przypatrzcie się, bracia, powołaniu waszemu! Niewielu tam mędrców według oceny ludzkiej, niewielu możnych, niewielu szlachetnie urodzonych. Bóg wybrał właśnie to, co głupie w oczach świata, aby zawstydzić mędrców, wybrał to, co niemocne, aby mocnych poniżyć; i to, co nie jest szlachetnie urodzone według świata i wzgardzone, i to, co nie jest, wyróżnił Bóg, by to co jest, unicestwić, tak by się żadne stworzenie nie chełpiło wobec Boga.” (1 kor 1. 26 - 29)

133

133: „I wy byliście umarłymi na skutek waszych występków i grzechów, w których żyliście niegdyś według doczesnego sposobu tego świata, według sposobu Władcy mocarstwa powietrza, to jest ducha, który działa teraz w synach buntu. Pośród nich także my wszyscy niegdyś postępowaliśmy według żądz naszego ciała, spełniając zachcianki ciała i myśli zdrożnych. I byliśmy potomstwem z natury zasługującym na gniew, jak i wszyscy inni. A Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, przywrócił do życia. (Efez. 2. 1-4)

134

134: „Dlatego odrzuciwszy kłamstwo: niech każdy z was mówi prawdę do bliźniego, bo jesteście nawzajem dla siebie członkami. Niech nad waszym gniewem nie zachodzi słońce! Ani nie dawajcie miejsca diabłu! Kto dotąd kradł, niech już przestanie kraść, lecz raczej niech pracuje uczciwie własnymi rękami, by miał z czego udzielać potrzebującemu. Niech nie wychodzi z waszych ust żadna mowa szkodliwa, lecz tylko budująca, zależnie od potrzeby, by wyświadczała dobro słuchającym.” (Efez. 4. 25-29)

135

135: Święty Paweł Apostoł mówi: „U nikogo nie jedliśmy za darmo chleba, ale pracowaliśmy w trudzie i zmęczeniu, we dnie i w nocy, aby dla nikogo z was nie być ciężarem. Nie jakobyśmy nie mieli do tego prawa, lecz po to, aby dać wam samych siebie za przykład do naśladowania. Albowiem gdy byliśmy u was, nakazywaliśmy wam tak: Kto nie chce pracować, niech też nie je! Słyszymy bowiem, że niektórzy wśród was postępują wbrew porządkowi: wcale nie pracują, lecz zajmują się rzeczami niepotrzebnymi. Tym przeto nakazujemy i napominamy ich w Panu Jezusie Chrystusie, aby pracując ze spokojem, własny chleb jedli.” (2 Tes. 3. 8-13)

136

136: „Bądźcie pewni tego, że żaden rozpustnik ani nieczysty, ani chciwiec - to jest bałwochwalca - nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusa i Boga. Niechaj was nikt nie zwodzi próżnymi słowami, bo przez te grzechy nadchodzi gniew Boży na buntowników. Nie miejcie więc z nimi nic wspólnego!” (Efez. 5. 5-7)

137

137: „Strzeżcie się rozpusty; wszelki grzech popełniony przez człowieka jest na zewnątrz ciała; kto zaś grzeszy rozpustą, przeciwko własnemu ciału grzeszy. Czyż nie wiecie, że ciało wasze jest świątynią Ducha Świętego, który w was jest, a którego macie od Boga, i że już nie należycie do samych siebie? Za wielką bowiem cenę zostaliście nabyci. Chwalcie więc Boga w waszym ciele!” (1 Kor 6. 18-20)

1382

138: „Człowiek bezżenny troszczy się o sprawy Boga, o to, jak by się przypodobać Bogu. Ten zaś, kto wstąpił w związek małżeński, zabiega o sprawy świata, o to, jak by się przypodobać żonie. I doznaje rozterki. Podobnie i kobieta: niezamężna i dziewica troszczy się o sprawy Boga, o to, by była święta i ciałem, i duchem. Ta zaś, która wyszła za mąż, zabiega o sprawy świata, o to, jak by się przypodobać mężowi.” (1 Kor 7. 32-34)

139

139: „Gniew Boży ujawnia się z nieba na wszelką bezbożność i nieprawość tych ludzi, którzy przez nieprawość nakładają prawdzie pęta” (Rzym. 1. 18)

140

140: „Ludzie, choć Boga poznali, nie oddali Mu czci jako Bogu ani Mu nie dziękowali, lecz znikczemnieli w swoich myślach i zaćmione zostało bezrozumne ich serce. Podając się za mądrych stali się głupimi. I zamienili chwałę niezniszczalnego Boga na podobizny i obrazy śmiertelnego człowieka, ptaków, czworonożnych zwierząt i płazów. Dlatego wydał ich Bóg poprzez pożądania ich serc na łup nieczystości, tak iż dopuszczali się bezczeszczenia własnych ciał.” (Rzym. 1. 21-24)

141

141: „Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz - w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. (Mt 25. 14-30)

142

142: „Wy jesteście światłem świata. Nie może się ukryć miasto położone na górze. Nie zapala się też światła i nie stawia pod korcem, ale na świeczniku, aby świeciło wszystkim, którzy są w domu. Tak niech świeci wasze światło przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie. (Mat 5. 14-16)

143

143: „Wy jesteście solą dla ziemi. Lecz jeśli sól utraci swój smak, czymże ją posolić? Na nic się już nie przyda, chyba na wyrzucenie i podeptanie przez ludzi.” (Mat 5. 13)

144

144: „Przeklęty każdy, kto wypełnia dzieło Boże niedbale” (Jer. 48.10)

145

145: Bez pracy nie ma kołaczy.

146

146: „Biada pasterzom Izraela, którzy sami siebie pasą! Czyż pasterze nie powinni paść owiec? Nakarmili się mlekiem, odzialiście się wełną, zabiliście tłuste zwierzęta, jednakże owiec nie paśliście. Słabej nie wzmacnialiście, o zdrowie chorej nie dbaliście, skaleczonej nie opatrywaliście, zabłąkanej nie sprowadzaliście z powrotem, zagubionej nie odszukiwaliście, a z przemocą i okrucieństwem obchodziliście się z nimi. Rozproszyły się owce moje, bo nie miały pasterza i stały się żerem wszelkiego dzikiego zwierza.” (Jer. 34 2-5).

147

147: „Teraz zaś do was, kapłani, odnosi się następujące polecenie: Jeśli nie usłuchacie i nie weźmiecie sobie do serca tego, iż macie oddawać cześć memu imieniu, mówi Bóg Zastępów, to rzucę na was przekleństwo i przeklnę wasze błogosławieństwo, a przeklnę je dlatego, że sobie nic nie bierzecie do serca” (Ml. 2. 1-2)

148

149: „Czyż nie wiecie, że niesprawiedliwi nie posiądą królestwa Bożego? Nie łudźcie się! Ani rozpustnicy, ani bałwochwalcy, ani cudzołożnicy, ani rozwięźli, ani mężczyźni współżyjący z sobą, ani złodzieje, ani chciwi, ani pijacy, ani oszczercy, ani zdziercy nie odziedziczą królestwa Bożego.” (1 Kor. 6. 9-10)

149

150: „Chociażbym chodził ciemną doliną, zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. Twój kij i Twoja laska są tym, co mnie pociesza” (Ps. 23)

1591

151: „A wiedz o tym, że w dniach ostatnich nastaną chwile trudne. Ludzie bowiem będą samolubni, chciwi, wyniośli, pyszni, bluźniący, nieposłuszni rodzicom, niewdzięczni, niegodziwi, bez serca, bezlitośni, miotający oszczerstwa, niepohamowani, bez uczuć ludzkich, nieprzychylni, zdrajcy, zuchwali, nadęci, miłujący bardziej rozkosz niż Boga. Będą okazywać pozór pobożności, ale wyrzekną się jej mocy. I od takich stroń. Z takich bowiem są ci, co wślizgują się do domów i przeciągają na swą stronę kobietki obciążone grzechami, powodowane pożądaniami różnego rodzaju, takie, co to zawsze się uczą, a nigdy nie mogą dojść do poznania prawdy” (2 tym. 3. 1-8)

150

152: „Albowiem od stworzenia świata niewidzialne Boże przymioty - wiekuista Jego potęga oraz Bóstwo - stają się widzialne dla umysłu przez Jego wspaniałe dzieła.” (Rzym. 1.20)

1511

153: Cerkiew z pomalowanym już dachem. Pozostało jeszcze odnowić elewację i otynkować wieżę.

152

154: „Bóg światłem i zbawieniem moim: kogóż mam się lękać? Bóg obroną mojego życia: przed kim mam się trwożyć? Gdy na mnie nastają złośliwi, by zjeść moje ciało, wtenczas oni, wrogowie moi i nieprzyjaciele, chwieją się i padają. Chociażby stanął naprzeciw mnie obóz, moje serce bać się nie będzie; choćby wybuchła przeciw mnie wojna, nawet wtedy będę pełen ufności.” (Ps. 26.1-3)

153

155:  „Albowiem Bóg przechowa mnie w swym namiocie w dniu nieszczęścia, ukryje mnie w głębi swego przybytku, wydźwignie mnie na skałę. Już teraz głowa moja się podnosi nad nieprzyjaciół, co wokół mnie stoją.” (Ps. 26. 5-6)

154

156: „O jedno proszę Boga, tego poszukuję: bym w domu Bożym przebywał po wszystkie dni mego życia, abym zażywał łaskawości Boga, stale się radował Jego świątynią.” (Ps. 26. 4)

155

157: „Uważajcie na siebie, aby wasze serca nie były ociężałe wskutek obżarstwa, pijaństwa i trosk doczesnych, żeby ten dzień nie przypadł na was znienacka, jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, którzy mieszkają na całej ziemi. Czuwajcie więc i módlcie się w każdym czasie, abyście mogli uniknąć tego wszystkiego, co ma nastąpić, i stanąć przed Synem Bożym” (Łk 21. 34 – 36)

156

158: Mówi Bóg: „Ponieważ jesteś letni, a nie gorący i nie zimny, to wyrzucę cię z ust Moich” Bądźcie zatem zimni i nieczuli do pokus i grzechu, natomiast gorący w sprawach Bożych! Dziś większość powie – to nie nasz sprawa, a batiuszków! Ale Pismo Święte zostało napisane nie tylko dla duchownych, lecz dla wszystkich ludzi!

157

159: Nasza kapliczka powoli nabiera już wyglądu!

158

160: Jeżeli Wszechmogący, Bezgrzeszny Bóg musiał wiele wycierpieć z powodu naszych grzechów, dla naszego życia wiecznego, to czy my, grzeszni, nie powinniśmy cierpieć dla własnego życia w wiecznym Królestwie Niebieskim?

160

161: Rokitnik zwyczajny to krzew niezwyczajny, bo zawiera tyle pożytecznych, prozdrowotnych składników jak żaden inny. Nic dziwnego, że Rosjanie określają go mianem “złota Syberii”. W celach leczniczych wykorzystuje się głównie owoce, ale też pestki, korę i liście. Z owoców robi się dżemy, konfitury i soki. Jest to roślina mało znana, choć w Polsce często występuje.

161

162: Daszek wieńczący kapliczkę w większej części robimy sami. Użyliśmy do tego imitującej złoto blachy.

162

163: Ojciec Archimandryta Nikodem, niczym sprawny inżynier, wylicza wszystkie potrzebne wymiary.

163

164: „Ceną wielką zostaliście nabyci” (1Kor. 6. 20)

164

165:  W jesienne dni, wieczór nadchodzi szybko, dlatego nie przerywamy pracy, ale kontynuujemy ją w świetle lampy.

165

166: „Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują.” [1 Kor 2.9]

166

167: „Kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony” (Mat. 10.22)

167

168: Opiekunem i obrońcą ludu Bożego jest św. Michał Archanioł – pogromca szatana, którego imię brzmi po hebrajsku: MI – KA- EL, co oznacza „Któż jak Bóg!” W okresie zamętu i ataków na Kościół (Cerkiew) musimy powrócić do usilnej modlitwy o opiekę Aniołów nad Chrześcijaństwem. Z tego powodu, na prośbę księdza proboszcza i wiernych z parafii Wielkowolskiej w Paradyżu koło Opoczna, ojciec Ihumen Atanazy namalował ikonę św. Michała Archanioła.

168

169: W przeddzień święta św. Archanioła Michała, które w Cerkwi Prawosławnej wypada dnia 7-go listopada, a kalendarzu gregoriańskim 21 listopada, odbyło się w naszej monasterskiej cerkwi uroczyste poświęcenie ikony św. Archanioła Michała. Warto wiedzieć, że ojciec Ihumen Atanazy (Dębowski) oraz o. hieromnich Antoni (Wiatr) oraz brat Maksym (Dębowski), pochodzą z parafii Paradyż. Tutaj także znajduje się znany w Polsce i na Ukrainie zakład produkujący „Ceramikę Paradyż”.

168a

170: Po poświęceniu ikony wszyscy wierni odmówili modlitwę do świętego Archanioła Michała. „Święty Michale Archaniele! Wspomagaj nas w duchowej walce, a przeciw niegodziwości i zasadzkom złego ducha bądź naszą obroną. Oby go Bóg pogromić raczył, pokornie o to prosimy, a Ty, Wodzu niebieskich zastępów, szatana i inne duchy złe, które na zgubę dusz ludzkich po tym świecie krążą, mocą Bożą strąć do piekła. Amen!” Odmawiajmy tą modlitwę w chwilach duchowej walki i w innych zagrożeniach, aby nas zło nie zwyciężało.

169

171: „Bracia moi, jeśliby ktokolwiek z was zszedł z drogi prawdy, a drugi go nawrócił, niech wie, że kto nawrócił grzesznika z jego błędnej drogi, wybawi duszę jego od śmierci i zakryje liczne grzechy.” (Jak. 5. 19-20)

170

172: Święty Paweł Apostoł uczy nas: „Skoro wspólnie z Nim [tj. z Chrystusem] cierpimy, to po to, by wspólnie z Nim mieć udział w chwale” oraz „cierpień teraźniejszych nie można stawiać na równi z chwałą, która zostanie w nas objawiona” (Rzym. 8. 17 -18

171

173:  „Rzekł Jezus: «Ja jestem zmartwychwstaniem i życiem. Kto we Mnie wierzy, choćby i umarł, żyć będzie. Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki.” [Jan 11.26]

172

174: „A teraz wy, bogacze, zapłaczcie wśród narzekań na utrapienia, jakie was czekają. Bogactwo wasze zbutwiało, szaty wasze stały się żerem dla moli, złoto wasze i srebro zardzewiało, a rdza ich będzie świadectwem przeciw wam i toczyć będzie ciała wasze niby ogień. Zebraliście w dniach ostatecznych skarby. Oto woła zapłata robotników.” (Jak. 5. 1-4)

173

175: „Czyńcie dobro ażeby wasza dobroć uratowała was. Ziemia już w połowie stała się piekłem, antychryst stoi u drzwi i już nie puka ale włamuje się. Wy ujrzycie antychrysta, on postara się królować na całej planecie. Wszędzie będą prześladowania” –  święty cudotwórca Gabriel (Urgebadze).

174

176: W ostatnich dniach przeżyliśmy wielką radość w Monasterze, w powodu przybycia do nas ikony świętego ojca naszego Gabriela (Urgebadze) z cząstką Jego moszczy (relikwii), umieszczonych w ikonie.

175

177: Święty Gabriel, który odszedł do Boga w 1995 roku, jest od kilku lat czczony w naszym Monasterze. Warto zapamiętać sobie jedno z pouczeń świętego Gabriela: „Pościć to znaczy – nie grzeszyć!”

176

178: Bracia i Siostry, dołóżcie wszelkich starań, aby wychować Wasze dzieci, gdyż jeśli popełnicie błędy, mogą one stać się już nieodwracalne! Sprawdzajcie to, czego dzieci się się uczą w szkole, co robią, czym się interesują, co oglądają i jakiej muzyki słuchają. Strzeżcie ich dusz od pokus i grzechów tego świata. Módlcie się za swoje dzieci i wnuki, zabierajcie je do cerkwi i do Monasterów i uczcie życia duchowego, aby nie zdziczały Wam przed internetem i nie wyrosły na wrogów Chrystusa i Prawosławia.

177

180: Wykorzystujcie czas jaki posiadacie, gdyż on szybko ucieka i jeśli go zmarnujecie, powtórki już nie będzie. Kto się modli mało, niech stara się o więcej; kto nie umie, niech się uczy… Najważniejsze, aby chcieć i próbować się zmienić, aby rezygnować z pustych i łatwych rozrywek, z telewizora, alkoholu itp. które wcale nie przynoszą szczęścia, a zamiast tego, stawajcie na kolana i módlcie się. Jeśli modlitwa Wasza będzie szczera i wytrwała, to Bóg jej wysłucha i pomoże każdemu z Was w pokonaniu Waszych problemów.

178

181: Oddawajcie swe życie i przyszłość w ręce Przeczystej Bogurodzicy, gdyż Ona ciągle depcze podłe zamiary diabła i skutecznie ratuje ogromne ilości dusz ludzkich. Kto z dziecięcą wiarą i zaufaniem błaga Matkę Bożą o ratunek i przewodnictwo w życiu - nie zginie.

179

182: Pamiętajcie, że bez porównania lepiej jest pocierpieć z Chrystusem i za swoje trudy osiągnąć zbawienie, niż mieć zdrowe, ale poddane diabłu ciało i pójść razem z nim na wieczne potępienie.

180

183: „Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, a wewnątrz są drapieżnymi wilkami. Poznacie ich po ich owocach.” (Mat 7.15-16)

181

184: Rokitnik z własnej uprawy zbiera się najlepiej w czasie przymrozków, gdyż wtedy łatwiej jest odrywać owoce od gałązek. Można to robić np. zwykłym widelcem. Rokitnik posiada żółte lub pomarańczowe owoce, bardzo gęsto oblepiające gałązki (jak widać na zdjęciu). Stąd też bierze się rosyjska nazwa „Oblepicha”

182

184: Przy zbiorze najlepiej obcinać obficie oblepione owocami gałązki, sekatorem podzielić je na mniejsze części, aby potem łatwiej odpadały od gałązek. Jeżeli zbieramy przy dodatniej temperaturze, lepiej jej zamrozić, aby przy odrywaniu uniknąć pękania owoców, które silnie przywierają do gałązek. Miękkie owoce przesmykują się pomiędzy zębami widelca. I uwaga! Przed obieraniem owoców, koniecznie odcinamy wystające kolce i końcówki z liśćmi, aby przy obieraniu, nie zanieczyszczały nam owoców.

183

185: Jakie substancje bioaktywne znajdują się w rokitniku? Jest ich aż 190. Są to między innymi: 14 witamin (witaminy C A, E, F, K, P, B12 i inne),11 mikroelementów (m.in. żelazo, wapń, potas, glin, krzem),18 aminokwasów, 22 kwasy tłuszczowe, antyoksydanty, 42 lipidy. Na uwagę zasługuje zwłaszcza zawartość witaminy C w rokitniku. Ma jej trzy razy więcej niż czarna porzeczka! Tylko jeden owoc zawiera więcej witaminy C niż rokitnik, a jest to dzika róża.

184

186: Wszystkim rekomendujemy posadzenie sobie na działce przy płocie lub na nieużytkach. Koniecznie sadzonki muszą być męskie i żeńskie. Bez męskiego drzewa nie ma owoców. Jak zrobić dżem z Rokitnika. Zerwane owoce czyścimy z zanieczyszczeń (kora, liście itp.), rozmrożone owoce ugniatamy i trzemy na gęstym sicie, aby oddzielić sok od skórki i pestki. Pestki można wysuszyć i przy większej ilości można z nich wycisnąć olej rokitnikowy, również bardzo korzystny dla zdrowia. Do uzyskanego gęstego soku dodajemy cukier, w proporcji kilogram cukru na kilogram soku. Cukier powoduje ścinanie się soku w galaretkę. Mieszankę przed umieszczamy w wyparzonych słoiczkach i po ścięciu przechowujemy w chłodnym miejscu. Jeśli chcemy zachować właściwości lecznicze witamin, soku nie należy gotować! Przez cały okres zimowy, każdy powinien spożywać codziennie przynajmniej łyżkę rokitnika.

185

187: „Oto przyjdę niebawem, a moja zapłata jest ze mną, by tak każdemu odpłacić, jaka jest jego praca. Jam Alfa i Omega, Pierwszy i Ostatni, Początek i Koniec.” (Ap. 22. 12-13)

Icons by N.Design Studio. Designed By Ben Swift. Powered by WordPress
RSS Zaloguj