Akatyst Zwiastowania Najświętszej Bogurodzicy – Dziewicy

Akatysty i modlitwy

zwiastowanie

Przetłumaczono i wydano z błogosławieństwem
Arcybiskupa Przemysko-Nowosądeckiego Adama

Zezwalam i Błogosławię na druk i rozpowszechnianie
„Akatystu ku czci Najświętszej Dziewicy-Bogurodzicy”

ADAM
Arcybiskup Przemysko-Nowosądecki

Sanok dnia 1 VI 2004r.

.

KONDAK 1

O, Waleczna Hetmanko,
zwycięski wdzięczności hymn,
z niewoli wyswobodzeni, słudzy Twoi,
niesiemy Ci, w darze Bogurodzico!
Ty, Która posiadasz moc niezwyciężoną,
od wszelkich nieszczęść nas wybawiaj,
abyśmy do Ciebie wołali:

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

IKOS 1

Archanioł z nieba jest posłany,
by „Raduj się” rzec Matce Boga.
A kiedy ujrzał, że wraz z jego bezcielesnym głosem
przyjmujesz na siebie ciało, Władco,
stanął w zachwycie wołając do Niej:

Raduj się, przez którą jaśnieje radość,
Raduj się, dla której klątwa odpuszczona,
Raduj się, Która Adama podnosisz z upadku,
Raduj się, Która od łez uwalniasz Ewę.

Raduj się, o wysokości, pojęciom ludzkim niedostępna,
Raduj się, głębino nawet anielskim okiem nieprzenikniona,
Raduj się, bo jesteś tronem Króla,
Raduj się, nosząca Tego, Który wszystko utrzymuje.

Raduj się, gwiazdo Słońce nam ukazująca,
Raduj się, łono Boskiego wcielenia,
Raduj się, przez Którą stworzenie się odnawia,
Raduj się, bo przez Ciebie kłaniamy się stwórcy.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 2

Bacząc Najświętsza Bogurodzica na swoje dziewictwo
do Gabriela ze śmiałością rzecze:
„Dziwne twej mowy znaczenie
i duszy mojej do pojęcia trudne.
Poczęcie bowiem bez męża udziału
i macierzyństwo głosisz mi wołając: Alleluja .

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 2

Czeka Dziewica z upragnieniem
na wyjaśnienie niepoznawalnej Tajemnicy
i rzecze Bożemu słudze:
„Czyż łono moje dziewicze może począć i porodzić Syna? Powiedz mi”. + A on w bojaźni rzekł, Jej wołając:

Raduj się, wtajemniczona w przedwieczną radę,
Raduj się, pełna wiary w sprawy milczenia godne,
Raduj się, zapowiedzi cudów Chrystusowych,
Raduj się, korono Jego postanowień.

Raduj się, drabino niebieska, po której sam Bóg z nieba zstąpił,
Raduj się, moście wiodący z ziemi ku niebiosom,
Raduj się, cudzie, o którym słów brak jest aniołom,
Raduj się, rano bolesna zadana demonom.

Raduj się, Rodzicielko niewypowiedzianej Światłości,
Raduj się, Któraś nikomu nie wyjawiła „Jak” swej tajemnicy,
Raduj się, wszystkich mędrców wiedzę przekraczająca,
Raduj się, wierzącym umysłu rozjaśnienie.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 3

Dziewicę, Która męża nie znała,
Moc Najwyższego ocieniła ku poczęciu;
a Jej łono nietknięte urodzajną uczyniła rolą
dla wszystkich, którzy chcą zbierać zbawienie
i tak Jej śpiewają: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 3

Elżbietę nawiedzić pobiegła Dziewica napełniona Bogiem.
Dziecię w łonie Elżbiety zaraz rozpoznało Jej pozdrowienie
i z radością i skokiem zamiast śpiewu wołało do Bogurodzicy:

Raduj się, gałązko niewiędnącej winnej latorośli,
Raduj się, Owocu nieśmiertelnego zaskarbienie,
Raduj się, uprawiająca rolę Rolnika —ludzi przyjaciela,
Raduj się, Która nam rodzisz Życiodawcę.

Raduj się, niwo dająca obfitość zmiłowań,
Raduj się, stole zastawiony obfitością pojednania,
Raduj się, bo przez Ciebie raj rozkoszy rozkwita,
Raduj się, bo duszom przystań spokojną sposobisz.

Raduj się, modlitwy kadzidło pachnące,
Raduj się, całego świata ofiaro pojednania,
Raduj się, dobroci Boża śmiertelnym życzliwa,
Raduj się, bo jesteś śmiertelnych śmiałym przystępem do Boga.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 4

Falami sprzecznych myśli szarpany
w ich nawałnicy chwiał się i gubił sprawiedliwy Józef.
Znając Cię, dotąd nietkniętą od męża,
snuł ciemny domysł o tajemnym związku, o Nienaganna.
Lecz pouczony od Ducha Świętego o Twoim poczęciu, zawołał: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 4

Gdy usłyszeli pasterze aniołów śpiewanie
o przyjściu Chrystusa w ciele,
pobiegli jak do Pasterza —
I ujrzeli Go jak Jagniątko bez skazy,
w łonie Maryi wyrosłe,
I taki hymn Jej śpiewali:

Raduj się, Matko Jagnięcia i Pasterza,
Raduj się, zagrodo duchowych owieczek,
Raduj się, obrono od wilków niewidzialnych,
Raduj się, bramy raju nam otwierająca.

Raduj się, bo z ziemią śpiewają radosne niebiosa,
Raduj się, bo z niebem pląsa szczęśliwa ziemia,
Raduj się, Apostołów usta niemilknące,
Raduj się, niezwyciężone męstwo zwycięskich męczenników.

Raduj się, wiary naszej filarze niezachwiany,
Raduj się, łaski Bożej dowodzie jasny,
Raduj się, Niewiasto piekło ogałacająca,
Raduj się, w chwałę nas przyoblekająca.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 5

Hen, ku Bogu lecącej gwiazdy
i jej blaskiem urzeczeni poszli za nią Magowie,
trzymając się mocno tej niebieskiej latarni
znaleźli w jej promieniach potężnego Władcę,
i dostępując do Niedostępnego ucieszyli się i razem zaśpiewali: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 5

I ujrzeli synowie Chaldei na rękach Dziewicy Tego,
Który ludzi stworzył swą ręką, +
a rozpoznając w Nim Boga, choć przyjął na się postać sługi, +
skwapliwie uczcili Go swymi darami, + a do Błogosławionej wołali:

Raduj się, Matko Gwiazdy niezachodzącej,
Raduj się, promieniu dnia mistycznego,
Raduj się, gasząca zarzewie fałszu,
Raduj się, oświecająca wyznawców Trójcy Świętej.

Raduj się, przez którą tyran nieludzki wygnany ze swojego władztwa,
Raduj się, ukazująca Chrystusa — Władcę, ludzi miłującego,
Raduj się, Wyzwolenie nasze od bałwochwalstwa pogańskiego,
Raduj się, Ocalenie nasze od uczynków niegodziwych.

Raduj się, pogańskiej czci ognia kres kładąca,
Raduj się, płomienie namiętności naszych tłumiąca,
Raduj się, przewodniczko wierzących po drogach mądrości,
Raduj się, wszystkich ludzkich pokoleń radości.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 6

Jakże zmienieni w heroldów Boga niosących
wracali do Babilonu szczęśliwi Magowie. +
Spełniając Twe polecenie, wszystkim głosili o Tobie, żeś jest Mesjaszem, + pominęli zaś niedorzecznego Heroda — głupca, który śpiewać nie umiał: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 6

Kiedy Egipt oświeciłeś światłem swojej prawdy,
przepędziłeś precz ciemności błędu.
Bożki egipskie, o Zbawco, nie mogąc sprostać Twej sile — runęły.
A z ich niewoli wyrwani wołali do Bogurodzicy:

Raduj się, ludzi ku górze skierowanie,
Raduj się, demonów w przepaść strącenie,
Raduj się, błędu szaleństwo depcząca,
Raduj się, ułudę bałwanów ujawniająca.

Raduj się, Morze, topiące faraona duchowego,
Raduj się, Skało, tryskająca źródłem dla życia spragnionego,
Raduj się, Słupie ognisty, wśród ciemności nas wiodący,
Raduj się, Obłoku niebieski dzieci swe okrywający.

Raduj się, pokarmie mannę nam zastępujący,
Raduj się, Służebnico Świętego Pokarmu,
Raduj się, ziemio Bogiem obiecana,
Raduj się, miodem i mlekiem płynąca.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 7

Lepszego pragnąc świata i odejścia do wieczności,
pragnął Symeon opuścić ziemi tej marność.
I wtedy objawiłeś mu się jako Dziecię,
lecz on rozpoznał pełnię Boga w Tobie,
i podziwiając Twoją mądrość niewymowną, zawołał: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 7

Moc swą zjawiając Stwórca nowe nam ukazał stworzenie,
które przez Niego jest uczynione.
Wyszedł z łona, co nie zaznało nasienia,
i ustrzegł to łono nienaruszonym,
abyśmy cud ten podziwiając chwalili go i wołali do Niej:

Raduj się, kwiecie nigdy nie więdnący,
Raduj się, korono wstrzemięźliwości,
Raduj się, prawzorze jasny naszego zmartwychwstania,
Raduj się, ukazująca nam życie anielskie.

Raduj się, drzewo o słodkim Owocu — z którego pokarm czerpią wierzący,
Raduj się, drzewo bujnolistne, w cieniu swoim nas ukrywające,
Raduj się, w swym łonie nosząca Zbawiciela zniewolonych,
Raduj się, rodząca Przewodnika zabłąkanych.

Raduj się, Sędziego gniewu sprawiedliwego złagodzenie,
Raduj się, dla wielu grzeszników niosąca przebaczenie,
Raduj się, szato odwagi użyczająca obnażonym,
Raduj się, miłości przewyższająca wszelkie pragnienie.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 8

Narodzenie inne i obce naszemu widząc,
stańmy się obcy dla świata, + a umysł nasz skierujmy ku niebiosom. +
Przez to Narodzenie Najwyższy objawił się na ziemi jako człowiek pokorny, + pragnąc ku górze prowadzić wszystkich, którzy do Niego wołają: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 8

O , Słowo, przebywające w pełni doczesności,
nie opuszczaszające także Swej wieczności.
Jesteś wśród nas nieogarnione.
Albowiem Boskie ku nam zejście nie było tylko zmianą miejsca —
lecz narodzeniem Boga z Dziewicy łaski pełnej, która słucha naszych głosów:

Raduj się ogarniająca Boga Nieogarnionego,
Raduj się, czcigodnej tajemnicy bramo,
Raduj się, nowino sprzeciw budząca niewiernych,
Raduj się, chwało niezawodna wierzących.

Raduj się, rydwanie najświętszy na Cherubach zasiadającego,
Raduj się, przybytku Boży, nad Serafiny Wywyższonego.
Raduj się, Która jednoczysz, co nie pojednane,
Raduj się, Która dziewiczość łączysz z macierzyństwem.

Raduj się, przez Którą przewinienie zostało przebaczone,
Raduj się, przez Którą rajskie bramy są dla nas otworzone,
Raduj się, kluczu królestwa Chrystusowego,
Raduj się, nadziejo szczęścia wiecznego.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 9

Podziwiali Aniołowie wielkie dzieło Twojego wcielenia.
Widzieli jak nieprzystępny, Boże, stałeś się przystępnym dla wszystkich człowiekiem.
Zamieszkałeś między nami
słuchając od wszystkich wołania: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 9
Retorzy, słów wielu miłośnicy,
milkną przed Tobą jak ryby bezgłośne — widzimy to, Bogurodzico.
Nie mogą bowiem powiedzieć, jak pozostając dziewicą mogłaś urodzić.
My jednak tajemnicę Twoją podziwiając - wołamy z wiarą:

Raduj się, naczynie Bożej Mądrości,
Raduj się, skarbnico Jego opatrzności,
Raduj się, Która „mędrcom” wytykasz głupotę,
Raduj się, Która krasomówcom wytykasz brak umiejętności mówienia.

Raduj się, bo przemądrzali badacze stali się głupcami,
Raduj się, bo twórcy mitów marnie przeminęli,
Raduj się, Ateńczyków matactw unicestwienie,
Raduj się, rybackich sieci napełnienie.

Raduj się, z otchłani niewiedzy nas wyciągająca,
Raduj się, poznanie u wielu wzbogacająca,
Raduj się, okręcie pragnących zbawienia,
Raduj się, płynącym przez życie użyczająca bezpiecznego schronienia.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 10

Samym sobą chcąc świat ocalić i uładzić
przyszedł nieprzymuszony Sprawca ładu,
a chociaż Bogiem jest nasz Pasterz,
ukazał się wśród nas podobnym nam Człowiekiem.
I nas, podobnych sobie, wzywając do siebie
jako Bóg słyszy wołanie: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 10

Śpieszą do Ciebie dziewice,
boś murem im obronnym i wszystkim, +
którzy się do Ciebie się uciekają, o Bogurodzico Dziewico. +
Nieba i ziemi Stworzyciel przyozdobił Cię łaską, o Nieskalana.+
Zamieszkawszy w Twym łonie nauczył wszystkich wołać do Ciebie:

Raduj się, o wzniosła kolumno dziewictwa,
Raduj się, bramo wiecznego zbawienia,
Raduj się, pierwszy owocu duchowego odrodzenia,
Raduj się, szafarko wszech dobrodziejstw Bożych.

Raduj się odrodzenie, w grzechach swych poczętych,
Raduj się, użyczająca mądrości nieroztropnym,
Raduj się, odpędzająca dusz uwodziciela,
Raduj się, rodząca Siewcę niewinności.

Raduj się, alkowo przeczystych zaślubin,
Raduj się, zaślubiająca dusze wierne Bogu,
Raduj się, o piękna dziewic żywicielko,
Raduj się, weselna dusz świętych przyjaciółko.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 11

Śpiew pochwalny zawodzi,
gdy objąć chce pełnię Twych zmiłowań.
Choćbyśmy ofiarowali Ci hymny tak liczne, jak ziarnka piasku, o Królu święty,
nie osiągnęlibyśmy nigdy godnej miary tego,
co dajesz nam, którzy wołamy do Ciebie: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 11

Ty, o Najświętsza Dziewico, +
jawisz się nam w ciemnościach jak światłodajna pochodnia. +
Niematerialne zapalając światło wiedziesz wszystkich do poznania Boga, + swoim blaskiem rozjaśniając umysły — naszym uczczona wołaniem:

Raduj się, promieniu Słońca duchowego,
Raduj się, odbicie Światła nie zachodzącego,
Raduj się, błyskawico dusze oświecająca,
Raduj się, gromie nieprzyjaciół trwogą porażający.

Raduj się, bo nam wysyłasz Światło jaśniejące,
Raduj się, Źródło ku nam obficie płynącej Rzeki,
Raduj się, obrazie uzdrawiającej sadzawki,
Raduj się, niszcząca grzechu zmazę haniebną.

Raduj się, kąpielo obmywająca sumienia,
Raduj się, dzbanie mieszalny, z którego radość czerpiemy,
Raduj się, przyjemna woni Chrystusowego aromatu,
Raduj się, życie mistycznej i radosnej uczty.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 12

Udzielić pragnął łaski przebaczenia za dawne winy Ten,
Który długi wszystkich ludzi gładzi.
We własnej więc przybliżył się Osobie do tych,
którzy oddalili się od Jego łaski,
a rozerwawszy cyrograf ich winy,
słyszy z ust wszystkich wołanie: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

IKOS 12

Wielbiąc pieśniami Twego Syna,
chwalimy hymnami wszyscy też i Ciebie,
jako świątynię duchową, Bogurodzico.
Ten, który mieszkał w Twoim łonie
trzymając w dłoni wszystkie rzeczy,
Władca nasz, uświęcił Cię i uczcił
i nauczył nas wszystkich wołać do Ciebie:

Raduj się, mieszkanie Boga i Słowa,
Raduj się, świętsza ponad „święte świętych”,
Raduj się, arko wyzłocona przez Ducha Świętego,
Raduj się, niewyczerpana życia skarbnico.

Raduj się, czcigodny diademie królów bogobojnych,
Raduj się, godna pochwało kapłanów pobożnych,
Raduj się, Cerkwi bastionie niezdobyty,
Raduj się, murze nieobalony Królestwa Bożego.

Raduj się, Hetmanko do zwycięstw prowadząca,
Raduj się, nieprzyjaciół naszych obalenie,
Raduj się, ciała mojego uzdrowienie,
Raduj się, duszy mojej zbawienie.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 13

Zaprawdę, godna jesteś, Matko, wszelkiej chwały,
Któraś między wszystkimi świętymi Najświętsze zrodziła Słowo.
Racz przyjąć teraz ten nasz dar i od wszelkiego nieszczęścia broń nas wszystkich. + Od przyszłej kary wybaw nas,
którzy pospołu do Ciebie wołamy: Alleluja.

Wszyscy: Alleluja, alleluja, alleluja.

Kondak ten zwykle recytuje się trzykrotnie.
Następnie IKOS I i Kondak I

IKOS 1

Archanioł z nieba jest posłany,
by „Raduj się” rzec Matce Boga .
A kiedy ujrzał, że wraz z jego bezcielesnym głosem
przyjmujesz na siebie ciało, Władco, + stanął w zachwycie wołając do Niej:

Raduj się, przez którą jaśnieje radość,
Raduj się, dla której klątwa odpuszczona,
Raduj się, Która Adama podnosisz z upadku,
Raduj się, Która od łez uwalniasz Ewę.

Raduj się, o wysokości, pojęciom ludzkim niedostępna,
Raduj się, głębino nawet anielskim okiem nieprzenikniona,
Raduj się, bo jesteś tronem Króla,
Raduj się, nosząca Tego, Który wszystko utrzymuje.

Raduj się, gwiazdo Słońce nam ukazująca,
Raduj się, łono Boskiego wcielenia,
Raduj się, przez Którą stworzenie się odnawia,
Raduj się, bo przez Ciebie kłaniamy się stwórcy.

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

KONDAK 1

O, Waleczna Hetmanko,
zwycięski wdzięczności hymn,
z niewoli wyswobodzeni, słudzy Twoi,
niesiemy Ci, w darze Bogurodzico!
Ty, Która posiadasz moc niezwyciężoną,
od wszelkich nieszczęść nas wybawiaj,
abyśmy do Ciebie wołali:

Raduj się, Oblubienico Dziewicza!

Raduj się, Która Adama podnosisz z upadku,br /

strongWszyscyp

Icons by N.Design Studio. Designed By Ben Swift. Powered by WordPress
RSS Zaloguj